تبليغاتX
نان و عشق و سینما

نان و عشق و سینما

سینما

 

تابستان کلارا(Clara's Summer)

 

کارگردان:پاتریک گراندپرت

نویسنده:ناتالی استرایه

بازیگران:سلما بروک،استفانی سوکولینسکی،سالومه استیونین

مدت:86 دقیقه

محصول:فرانسه

خلاصه داستان: کلارا و دوست صمیمی اش زویی در یک اردوی تابستانی به شناختی تازه از خود و پیرامونشان نائل می شوند...

 

 

 

 

درباره ی فیلم:

                           داستان دخترکی که نمی خواست... شود!

 

با تماشای صحنه های اغازین  این فیلم تلویزیونی شاید تماشاگر عجول گمان کند که با فیلمی از قماش کمدی های سبک سرانه و مملو از شوخی های بی ادبانه روبروخواهد بود، موردی که در بسیاری از اثار موسوم به تین ایجری سینمای هالیوود شاهد ان بوده است . اما با ادامه ی فیلم نه تنها این تصور باطل می شود بلکه در می یابد که این اثر فرانسوی زبان، فضای نوجوانانه ی فیلم را دستاویزی برای کنکاش در شخصیت و پرورش مفاهیمی در حوزه ی روانشتاسی نوجوانان می کند.

ساخت بی وقفه ی اثار بی تفکری چون سری " امریکن پای " وده ها عنوان دیگر  با محوریت نوجوانان ( از euro trip گرفته تاroad trip (که با استفاده ی ابزاری از موضوعات مورد علاقه ی این قشر پر جنب و جوش فقط در راه ایجاد یک محیط کاسبکارانه برای دست یابی به درآمد های میلیونی هستند، آنچنان ذهنیت بدی را نسبت به این گونه اثار ایجاد کرده است که، تماشاگر درمانده را، در مورد یک اثر غیر کمیک اروپایی به اشتباه بیاندازد.

اما " تابستان کلارا " اثری متفاوت است و قصد دارد که داستان شخصیت خود را بوسیله ی واکنش های های قهرمان خود به محیط اطراف تعریف کند، و در این میان کارگردان دوربین خود را مانند یک فیلم مستند ناظر بر پدید امدن این موقعیت ها قرار می دهد و محیطی را خلق می کند که همراهی تماشاگر کنجکاو را بر می انگیزاند.

آنچه که در این فیلم خود را به رخ می کشد ، سواحل زیبا ویا نمایش بدن های نیمه عریان، برای جذب تماشاگران نوجوان نیست (چیزی که در بسیاری از اثار تین ایجری شاهد ان هستیم) بلکه نمایش تجربه اندوزی شخصیت ها از حضور در چنین محیطی است ودر نتیجه رسیدن به یک شناخت، که بلوغ فکری وروانی قهرمان داستان را رقم می زند. اینجاست که تماشاگر به یاد اثار ارزشمندی همچون "ماریا سرشار از محبت"، ساخته جاشوا مارستن می افتد که محیط وروابط جاری در فیلم را وسیله ای برای دستیابی به مرحله ی تصمیم گیری قرار می دهند ، وبه گونه ای قهرمانان به بلوغ فکری رسیده ی خود را اماده ی ورود به مرحله ای بالاتر می کنند.

"تابستان کلارا" از آن دست فیلم هایی است ،که هرچه به جلو می رود تماشاگر را مشتاق تر می کند. فقط کمی صبر و حوصله کافیست تا همراه با شخصیت اصلی ماجرا، موقعیت هایی را تجربه کنیم که شاید خیلی کم در طول حیات خود به طور جدی در مورد شان اندیشیده ایم . تجربه هایی که شاید درآغاز در مقام تابو قرار گیرند ولی چه می توان کرد، سینما، هنر شکستن تابوها است.     

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم خرداد 1386ساعت 14:56  توسط حامد مقدم  | 

 

در کوران فیلم های اکشن تابستانی فیلمسازانی هستند که با تمرکز بر قشر بزرگسال درصددند تا در کمبود فیلم های متفکرانه محیطی برای این گونه اثار فراهم کنند. سوزان کینگ نویسنده ی روزنامه ی لس انجلس تایمز در اینباره نوشته است.

 

                         زنگ تفریحی در میان فیلم های اکشن

ترجمه: حامد مقدم

مسلم است که فصل تابستان بهترین زمان برای فیلم های اکشن، جلوه های ویژه و شخصیت ها ی بزرگ است. (به گیشه ی میلیونی اشاره کردم؟). اما ایا این سه مورد می توانند به انبوه فیلم های پاپکورنی در این فصل کمکی کنند.

انچه که مسلم است ، شماری از کارگردان ها و استودیو هایی هستند که میل دارند خود را چون جزیره ای در این دریای  خروشان مملو ازفیلم های اکشن رها کنند ، فیلمسازانی که باید با فیلم هایی ارام تر ، متفکرانه تر و موضوعاتی مورد علاقه ی بزرگسالان با تعدادی از بزرگترین اکشن های تابستانی (  مثل "هری پاتر" ) سرشاخ شوند .

جولین جارولد که فیلم  اخیرش درباره ی جین آستین ، " جین شدن" ، باید در 3 آگوست در برابر سومین دنباله از سری جاسوسی مت دیمن ،" التیماتوم بورن " ، قرار بگیرد، میگوید:  "همیشه اشتیاقی برای ساخت فیلم هایی که کمی رشد یافته تر باشند وجود دارد ، فیلم هایی که شما را مجبور کنند به شیوه ی متفاوتی به اطراف خود بنگرید."

فرانک آزهم  که بیشتر با فیلم های بزرگ استودیویی  مثل " Housesitter " و " رذل کثیف " شنا خته می شود، معتقد است باید کمی تنوع  هم وجود داشته باشد او می گوید: " من علاقه دارم بروم سینما و فیلم های بزرگ را ببینم اما دوست ندارم که فقط فیلم بزرگ ببینم. "  این را کارگردانی می گوید که فیلم کمدی سیاهش " مرگ در مراسم تدفین" در 29 ژوئن فقط 2روز پس از قسمت چهارم " جان سخت" بروس ویلیس به نمایش درخواهد امد.

گری مارشال و بازیگر-کارگردان ، کیسی لمونز، حتی در این بازارشلوغ و پر از فیلم های بزرگ چشم به موفقیت دارند.  لمونز در حالیکه به موفقیت سال گذشته ی "خانم سان شاین کوچولو" اشاره میکند ،می گوید:" من از جهاتی مطمئنم که بازار به این نتیجه رسیده است که فیلم های مستقل هم می توانند در فصل تابستان به موفقیت نائل شوند."

کارگردان "با من صحبت کن" ( با بازی دان چیدل  در نقش یک زندانی سابق و پر حرف که به یکی از شخصیت های مشهور رادیو در اواخر دهه ی 60 واوایل دهه ی 70 تبدیل می شود.) اضافه می کند: " استدلالی که در این زمینه می توان کرد اینست که باید گونه ی دیگری از تماشاگران، با سلیقه های متفاوت در آن بیرون وجود داشته باشند." شایان ذکر است که فیلم اخیراین کارگردان "با من صحبت کن" در 13 ژوئیه به طور همزمان با فیلم "هری پاتر و فرمان ققنوس" به روی پرده خواهد رفت.

لمونز خاطر نشان می کند که مجموعه ای از عناصر سبب جذب او برای ساخت این فیلم شده است. فیلمی که بر اساس یک داستان واقعی در مورد یک دی جی در واشنگتن دی. سی است . او میگوید:  " از کجا بدانم که بازهم فرصت ساخت فیلمی در مورد موسیقی ، تاثیرات اجتماعی و ضرورت تلاش برای ایجاد تغییرات سیاسی – اجتماعی  برایم فراهم شود؟" او اشاره می کند:" من شیفته ی رک گویی او شدم."

گری مارشال در مورد فیلم خود "قانون های جرجیا" خیلی مطمئن است ، یک درام خانوادگی  که جین فاندا،فلیسیتی هافمن و لیندسی لوهان در ان بازی می کنند. شاید این اطمینان او بخاطر زمان اکرا ن مناسب فیلمش با شد که با فیلم هایی چون "مسخره دلتا" و "28 هفته بعد" همزمان شده است.

هرچند که این فیلم از موضوعی  تاریک تر ازانچه که در فیلم های خانوادگی رایج است برخوردار است ، اما گری مارشال("زن زیبا"،"خاطرات پرنسس" ،" Beaches" ) معتقد است که این فیلم مخاطب خود را پیدا خواهد کرد. او به شوخی می گوید : " هنوز نسلی از ادم های سا لخورده هستند که هنوز زنده اند وبه تما شای فیلم می روند وما روی این گروه حساب می کنیم."

گری مارشال نخستین بار یک دهه قبل نمایش نامه ی  مارک اندروس را خواند . او می گوید :"هیچکس تصمیم به ساخت این اثر نداشت."  تا اینکه سال گذشته جیمز رابینسون و مورگان کریک تصمیم به ساخت ان گرفتند. او اضافه می کند:"انها برای ساخت این فیلم از خودشان شهامت نشان دادند . هرچند که این فیلم ممکن است نتواند توجه همه را به خود جلب کند ، اما ما توانستیم بازیگران مطرحی را برای این فیلم دور هم جمع کنیم . "

او می گوید :"این یک فیلم درجه یR  است و موضوعی جدی دارد. این فیلم مثل " Beaches"  نیست که شما با دیدنش به گریه بیفتید ، بلکه انچه در این فیلم شما را تحت تاثیر قرار می دهد حقایقی است که شخصیت ها در مورد یکدیگر کشف می کنند."

فرانک آز هم که دنبال یک پروژه ی کوچک می گشت با اثر دین کریگ "مرگ در مراسم تدفین" اشنا شد ، یک کمدی انگلیسی که در مورد یک تشییع جنازه وماجراهایی است که دران اتفاق می افتد. بازیگران این فیلم  پیتر دینک لیگ و متیو مک فیدین هستند.

فرانک آز در مورد انتخاب این پروژه می گوید:" من فقط کاری را که به ان معتقد بودم انجام دادم."

او ادامه می دهد:"من نتوانستم نوشته ها ی خوبی پیدا کنم ، اما این یکی واقعاً من را به خنده واداشت ، واقعاً تجربه ی لذت بخشی بود ، من بازهم دوست دارم چنین فیلم هایی بسازم."

در اثر اخیر جولین جارولد " جین شدن"  آن هاتاوی نقش جین استین جوان را برعهده دارد که عاشق یک ایرلندی سرسخت، با بازی جیمز مک ایووی ، می شود کسی که الهام بخش او برای نشان دادن خصایص مردانه در "غرور و تعصب" شد.

جارولد در این باره می گوید:" فکر می کنم یکی از جالبترین چیز هایی که درباره ی فیلم  وجود دارد اینست که ،بعضی اوقات ، جین استین و نمایشنامه هایش کمی تلخ، و شخصیت هایش خشک به نظر می رسند. ان ها بسیار بذله گوهستند ،اما سرزنده وشاداب نیستند. " به همین منظور ما این استقلال را به آن هاتاوی دادیم که شادابی و سرزندگی را در نقش به وجود اورد زیرا ما بیشتر اورا در 21 سالگی اش می بینیم تا در 40 سالگی  زمانی که همه ی ارزو هایش را از دست رفته می بیند.

 

تعدادی دیگر از فیلم هایی که با محوریت بزرگسالان در تابستان اکران خواهند شد عبارتند از:

 

"Angel-A": یک کمدی رمانتیک سیاه - سفید ونامتعارف از لوک بسون که درباره ی یک جنایتکاربی پول و بدشانس وفرشته ای زیبا است  ریا راسموسن و جمال دبوز در این فیلم بازی میکنند . ( زمان اکران 25 می)

 

"El Cantante": یک فیلم زندگینامه ای در باره ی خواننده ی مشهور اسپانیایی هکتور لاوو . با بازی مارک انتونی و جنیفر لوپز.(زمان اکران 1 آگوست)

 

"دَه": یک کمدی با بازی پل راد و جسیکا البا .(زمان اکران 3 آگوست)

 

" چارلی بارتلت": فیلمی با بازی رابرت داونی جونیور که به زندگی یک نوجوان می پردازد. (زمان اکران 3 آگوست)

 

                                                                                          لس انجلس تایمز

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم خرداد 1386ساعت 12:37  توسط حامد مقدم  | 

 

توضیح:

                                 از اول هم گفتم فیلم که فقط صحنه نیست آقا

 

بسیار خوشحالم که مطلب راهنمای فیلمم درباره ی "جدال در آسمان" سبب ایجاد بحث در مورد موضوعی  همچون اروتیسم در هنر شد. موضوعی که به گمان من جایگاه ان در مباحث سینمایی چه در مجلات و چه در تلویزیون خالی است.

اما حیف که بحث های درون وبلاگی بخاطر شاید تعجیل و کمی سراسیمگی که زایل کننده ی تمرکز است ، نتواند به نتیجه گیری های مناسبی نایل شود و ممکن است که سو تعبیرهایی هم در مورد مطالب نوشته شده ایجاد گردد. برای نمونه اینکه سینمای برتولوچی و پازولینی را در زمره اثار سینمای ناب قرار دهیم ،با اگاهی از گرایش های مارکسیستی انها  و تلاششان جهت تلفیق ان با ارای فروید، بسیار جای تامل دارد، بخصوص اگر بدانیم که روحیه ی ضد فاشیستی حاکم در این اثار نوعی جهت زدگی سیاسی چپ را در ان ها معلوم می کند وبه گونه ای آگاهانه مفاهیمی چون هنر برای هنر را نقض میکند( که از قضا هیچ چیز بدی نیست و در نوع خود قابل ستایش). و من مطمئنم که نویسنده ی محترم ان مطلب این مورد را به خوبی می داند و فقط به خاطر همان محدودیت های مباحث وبلاگی ،صورتی دیگرگون یافته است.

از طرف دیگر باید اضافه کنم . که علاقمندان جدی هنر میدانند که در مفاهیم هنری دیگر جای هیچ تردیدی نیست که « اروتیسم خوب است و پ ورنوگرافی بد ». واین را هم، همه می دانیم که به مقوله هنر فقط از دیدگاه زیبایی شناختی  نمی توان نگریست . ودر اینجا است که پ ورنوگرافی هم ،هرچند سطحی ، خود را به عنوان فرزند ناخلف ، در این وادی به رخ می کشد . تا جایی که به یک شبه هنر تبدیل می شود . و از ان گریزی هم نیست .و همچنین نمی توان منکر این واقعیت شد که به دلیل عدم شناخت بسیاری از پدید اورندگان اثار هنری می بینیم که  زیبایی شناسی اروتیک در یک اثر هنری به یکباره تبدیل می شود به نمایش یک نوع زیبایی شناسی منفی پ ورنوگرافیک . پس در این جا است که لفظ صحنه های جنسی معنا می یابد ، وباز بر اساس این دیدگاه که اثر هنری را باید نه فقط بر اساس زیبایی شناسی بلکه برپایه ی جنبه های روانکاوانه، جامعه شناسانه ، الهیاتی ، سیاسی و... مورد بررسی قرار داد استفاده از چنین واژه هایی گریز ناپذیر می نماید.

 

موخره: همان طور که در بالا اشاره شد بحث در مورد چنین مفاهیم عمیقی در محیط شتابزده و محصور وبلاگ میسر نیست، و فرصت و جلسات حضوری را می طلبد که مطمئناً در بالا بردن سطح دیدگاه دوستداران هنر و سینما موثر خواهد بود. در خاتمه باید خاطر نشان کنم که نوشتار بالا فقط برای ایجاد احساس حضور در چنین محافلی است و پاسخی به محبت دوستان که با نظرات خود چنین محفلی را هر چند به صورت مجازی هم شده پدید اوردند. 

 

                                                                                                      سپاسگزارم

                                                                                            

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت 15:55  توسط حامد مقدم  |