مدتی است که نمایشگاهی تحت عنوان «عصر طلایی خیاطی زنانه : پاریس و لندن١٩٤٧-١٩٥٧» در موزه هنرهای زیبای ویکتوریا و آلبرت انگلستان برقرار است . نمایشگاه ویژه ای با عنوان «هنرِ لی میلر»* نیز در راستای این موضوع در این موزه گشایش پیدا کرده است. «لوسی دیویس» نویسنده روزنامه تلگراف به مناسبت آغاز به کار این نمایشگاه، در مقاله ای مفصل هنر «لی میلر» را مورد بررسی قرار داده است. در اینجا گوشه هایی از این مقاله آورده شده است. برای خواندن اصل مقاله اینجا کلیک کنید.
لی میلر: زیبایی که وحشت را مشاهده کرد
ترجمه: حامد مقدم
...این نمایشگاه متفاوت است وشاید هم بتوان آن را از نمایشگاه قبلی که باز درباره این هنر مند بود بهتر دانست. این نمایشگاه زندگی لی میلر را به عنوان مدل،بازیگر،عاشق و خبرنگار جنگی در بر می گیرد. میلر عکاس فوق العاده ای بود و سبکی مخصوص در مشاهده داشت.
در پاریس پس از جنگ ، او در باز گشایی مجدد خیاط خانه های زنانه نقش داشت و بدین منظور به جستجوی دوستان خلاق پیش از جنگ خود برآمد. اما پرتره های او از پیکاسو و اسکای اپرِلی** درکنتراست شدیدی با آثاری قرار دارد که بعدها پدید آورد: اعدام فاشیست ها،کودکان در حال مرگ در بیمارستان های بدون دارو ، شکست نیروهای اس اس. هرچه او کار می کرد روحیه و دیدگاهش تاریکتر می شد ومصرف مسکن ، قهوه و الکل او بیشتر و سخت تر می شد.
...تا سال مرگش یعنی ١٩٧٧ اومرگی خود خواسته برای هنرش ایجاد کرده بود. پس از مرگ او بود که پسرش در اتاق زیر شیروانی او ٤٠٠٠٠ نگاتیو و ۵۰۰ عکس چاپ شده پیدا کرد که او در زمان حیاتش مخفی کرده بود.
... در عوض او فریفته سوررئالیزم بود و به شاگرد،مدل،عاشق و یاور مان رای*** تبدیل شد.
میلر آزاد،خلاق و دموکراتیک بود. او عکس های زیادی را با تنوع موضوعی بسیار پدید آورد...
پانویس ها:
* لی میلرهمان بازیگر فیلم خون یک شاعر، فانتزی ژان کوکتو، است که در سال ١۹٣٠ ساخته شد. (مترجم)
** خانم السا اسکای اِپرِلی طراح لباس فرانسوی بود که در ایتالیا به دنیا آمد. رنگ های مهیج و چشمگیر او به نمایش ها و مجالس مد در سال های دهه ٤۰ حیاتی دوباره بخشید.(مترجم)
*** مان رای عکاس امریکایی متولد ١٨٩٠ و خالق فیلم بازگشت به عقل( ١٩٢٣) است.(مترجم)
